Jij & jouw wijk

Ik ben gewoon heel gelukkig

Vorige week sprak ik Corry bij de Wijkwijzer. Ik raakte met haar aan de praat en ze vertelde me over haar leven. Ze is heel gelukkig. 

Corry: “Het kan voor mij haast niet mooier. Ik ben gewoon enorm gelukkig. Ik werkte als verpleegkundige mijn hele leven. Het was mijn werk en mijn passie. Mijn hele leven ben ik ook al samen met Jan, hij is mijn grote liefde al meer dan 40 jaar. Jan is alles dat ik me kan wensen. We hebben twee geweldige kinderen en een negenjarige kleindochter die slechts een paar straten verderop woont. We zijn helemaal gek op elkaar, het is geweldig om oma te zijn.” Corry spreekt meer dan liefdevol over haar gezin. “Straks gaan mijn kleindochter en ik koekjes bakken. Die kleine mag dan de gezichtjes tekenen met van dat decoratie spul. Echte kunstwerken zullen het vast worden,” zegt Corry lachend. Ondertussen rommelt Corry wat in de keuken van het buurthuis en als we samen onze koffiemokken opruimen vertelt ze over haar hondje. Als ze straks koekjes gaat bakken is Pork ook in de keuken te vinden. Hij heet Pork omdat ie op een worstje lijkt. Pork leefde 8 jaar in een kooi voordat Corry en Jan hem redden. Corry: “Daardoor is Pork misvormd, verlamd en – ik haat het om dit te zeggen – incontinent. Hij kan niet horen. Hij kan niet zien. Maar Pork gaat maar door. Hij gaat door het dolle als hij vlees ruikt. Hij houdt simpelweg van zijn leven. Jan en ik zeggen vaak tegen elkaar dat we veel van Pork leren.” Corry blijft me nog lang bij, Pork ook trouwens. Dit zijn nou verhalen die je thuis na je werk graag vertelt. Hoe een klein hondje, een inspiratiebron kan zijn. Hoe simpel kan soms het besef zijn dat een gelukkig leven voor iedereen anders werkt. En dat iedereen op zijn eigen manier gelukkig mag zijn. Bij de Wijkwijzer spreek ik zoveel verschillende mensen, met hele diverse vragen. En met allemaal hun eigen verhaal. Gelukkig worden of blijven, is voor iedereen anders.

Angela, wijkwerker bij Alifa

Er zijn geen verhalen gevonden.