Opvoeden & opgroeien

Ze haatte de buggy

Ik sprak Magda, oorspronkelijk uit Liverpool, op een ochtend ergens in november. Dit was tijdens een van de ontmoetingsgroepen die ik organiseer. Ze vertelde over haar dochtertje, Rosie. Het was al heel lang moeilijk om haar te kalmeren. Toen ze een baby, en daarna peuter, was moest ze gedragen worden. Ze haatte de buggy. Ze haatte het autozitje. Ze schreeuwde de hele autorit.

In de bus werd Magda aangestaard door mensen. Ze deed dan of ze dat niet zag maar als een mede-passagier zorgelijk naar Magda begon te kijken, pakte ze Rosie snel op. Magda wist wel dat Rosie niets mankeerde. Maar ze maakte zich druk om wat andere mensen zouden denken. Magda vertelde me dat ze eigenlijk altijd toegaf aan Rosie en ook wel wist dat ze zo haar gedrag goedkeurde. Peuters zijn heel slim - zeker Rosie. Dus Rosie leerde dat als ze bleef jengelen, ze uiteindelijk haar zin kreeg. Magda en haar man raakten er uitgeput van. Ze waren zo moe. Uiteindelijk besloten ze dat het niet verder kon: hier moest het stoppen. Magda nam Rosie mee naar de supermarkt kort nadat ze de beslissing had genomen om het anders te gaan doen. Toen Rosie de buggy zag, begon ze al. Rosie schreeuwde en gilde alles bij elkaar. Magda bleef rustig, ze vertelde Rosie kalm in de buggy te blijven zitten en negeerde haar gedrag. Na een paar minuten kwam er een vrouw op haar aflopen die haar boos aan keek. Ze schreeuwde tegen Magda: “Ik hou je nu al 15 minuten in de gaten! Waarom zet je je kind niet terecht? Waarom til je haar niet op?” Magda vertelde me dat ze voor dat dit moment plaatsvond, altijd dacht dat mensen haar veroordeelden, maar het was de eerste keer dat iemand haar echt had aangesproken. Magda gaf eerlijk toe dit moment een grote verandering bij haar had gebracht. Ze was zich door deze mevrouw gaan beseffen dat ze zich niets aan moest trekken van anderen. Rosie is haar dochter. Ze weet dat Rosie veilig is. Dat ze oké is. Magda ziet in dat ze Rosie klaar maakt voor het leven. Op weg naar volwassenheid. ‘And life isn’t about getting what you want.” Ik vroeg Magda of ze de volgende week haar verhaal met alle moeders wilde delen. De moeders luisterden ademloos. Ondanks haar accent kon Magda het goed vertellen. De moeders herkenden zich in het moederschap van Magda. We bespraken tips om met het eigen willetje van kinderen om te gaan. Juist door erover te praten leren we elkaar niet te veroordelen. En Rosie? Die deed ook die ochtend lekker een dutje in haar buggy.

Marieke, medewerker Opvoeden & Opgroeien bij Alifa

Er zijn geen verhalen gevonden.