Jongerenwerk

Vindt maar eens het juiste antwoord

Hoewel ik graag mijn geld spaar voor merkkleding, kom ik ook graag bij de Hema op de Wesselerbrink. Die winkel is ontzettend mooi geworden zeg! En daar kwam ik haar tegen. Daniëlle, moeder van de 20 maanden oude Kirza. Ik ken haar via mijn werk. Ik zag haar elke week bij de Jonge Moeders groep waar meiden uit de hele stad komen. Ook het traject van Daniëlle heb ik begeleid. Daniëlle is op haar achttiende moeder geworden. Onverwachts. Het was nooit de vraag of ze moeder wilde worden, vertelde ze de eerste keer toen ze zich voorstelde in de nieuwe groep. Ze wilde graag kinderen maar moest ook toegeven dat ze het op deze leeftijd niet verwacht had. Daniëlle zat, net als de andere meiden, met veel vragen. Voor hen allen begon dit tijdens de zwangerschap en hielden de vragen eigenlijk nooit op. De constante stroom aan gedachten en vragen over het moeder zijn en het kindje bracht behoorlijk wat onzekerheid met zich mee

Ik denk in mijn werk vaak terug aan mijn eigen zwangerschappen. Het is een spannende periode en zeker niet altijd leuk. Als je dan nog echt heel jong bent, en er misschien wel alleen voor staat…oef, wat heftig. Het geeft mij een heel goed gevoel dat ik deze meiden kan ondersteunen. En dat ik ze kan helpen om antwoorden te vinden. Daniëlle vertelde me daar in de Hema dat ze nog steeds contact had met de andere meiden van de groep. Ze was nog steeds wel op zoek naar antwoorden. En dat vindt ze ook wel verwarrend. Op internet is van alles te vinden, maar vindt dan maar eens het juiste antwoord. Of het antwoord waarmee je echt geholpen bent. Het gaat wel om je kind! Het advies van mede-moeders vindt ze daarom vaak heel fijn. Moeders die net zo oud zijn, moeders die hetzelfde hebben meegemaakt, moeders die voor dezelfde uitdagingen staan. Nu niet helemaal meer alleen, maar met elkaar. Ik zag Daniëlle en de andere meiden wekelijks. Nu niet meer, ze hebben zowel de zwangere als de jonge moeder groep doorlopen. Ze discussieerden veel met elkaar en wij als medewerkers van Alifa gaven dan ons professionele advies. Het was daardoor geen praatgroep, dat was ook niet de opzet.
Net als vele andere jonge moeders vond ook Daniëlle het moeilijk om om hulp te vragen. Zoals ze zelf zei zat het ‘wel alleen kunnen’ er meer ingebakken dan ze zou willen. De jonge moeders groep zorgde ervoor dat ze ontdooide. We deden dan ook oefeningen die ervoor zorgden dat ze uit hun comfortzone kwamen. Dat sloot vaak goed aan op de situatie van hun zwangerschap. Ook dat was volledig nieuw voor ze.
Terwijl de geur van de bekende Hema-worst me tegemoet komt sluit ik het gesprek met Daniëlle af. Het gaat goed met haar en met Kirza. Het is ‘pokkeln’ maar ze hebben het goed, zegt ze. Ik hoop dat haar thuis zo warm is als dat die van mij vroeger was. Met Marokkaanse boerenkoolstamppot. En rookworst.

Assia, medewerker Pro Jonge Moeders bij Alifa    

Kijk voor meer informatie op